دبیر فدراسیون وزنه برداری و نطقی درباره علی میری

دبیر فدراسیون وزنه برداری و نطقی درباره علی میری دبیر فدراسیون وزنه برداری و نطقی درباره علی میری

دبیر فدراسیون وزنه برداری و نطقی درباره علی میری.وزنه بردار ارومیه ای که چند روز قبل در اینستاگرامش از خداحافظی حرف زد.او یک سری گلایه ها داشت و وقتی دید که این گلایه ها به جایی نمی رسد گفت:«خداحافظ.»

یک تصمیم کاملا شخصی که باید به آن احترام گذاشت اما ظاهرا حرف های علی میری که خیلی از از آنها از سر بی توجهی مسئولان و البته از سر دلسوزی بوده به مزاج بعضی ها خوش نیامده!
پس از این حرف ها بود که زبان ها باز شدند و دوباره "به به و چه چه"کردن های نمایشی.دوباره تنه به تنه پهلوان بازی ها زدن و رفتارهایی نخ نما شده که نمونه اش در هیچ جای دیگری دیده نمی شود!اما در بین همه این ها حرف های محسن بیرانوند باعث شد تا بیشتر به ماجرا توجه کنم.حرف های او چند نکته اساسی داشت که شخصا متعجب شدم از این که چرا بیرانوند باید این حرف ها را به زبان بیاورد؟
آقا محسن در بخشی از حرف هایش گفته که علی میری نباید این حرف ها را در فضای مجازی می زد و با شناختی که از شاهرخ پیری رییس هیات وزنه برداری ارومیه دارد می داند که او اهل تعامل و گفت و گو است.اگر این طور است چرا کارد به استخوان علی میری رسیده که در این سن کم تصمیم به خداحافظی گرفته است؟
آقای بیرانوند،علی میری حرف هایش را زده و من شخصا از کارهایی که آقای پیری برای میری انجام داده بی خبر هستم.ایشان که اهل گفت و گو هستند کاش در همان فضای مجازی چند خطی بنویسند که خلاف حرف های علی میری باشد.حرف هایی که نه تکذیب شود و نه برای خودنمایی باشد.راستی شما که به عنوان دبیر فدراسیون سینه سپر کرده اید چند بار شماره علی میری را گرفته اید و با او حرف زده اید؟اصلا از مشکلاتش با خبر هستید؟اصلا می دانید چرا آن پیام را در فضای مجازی منتشر کرد؟
این خیلی خوب است که از بازوان خود در هیات وزنه برداری آذربایجان غربی حمایت می کنید اما کمی هم هوای ورزشکاران را داشته باشید.البته من اگر جای شما بودم از همان اول دخالتی در این باره نمی کردم.هیات های وزنه برداری طبیعتا مستقل هستند و نیازی به حمایت های رفاقتی و نمایشی نباید داشته باشند اما حالا که دخالت کرده اید و درباره مشکل میری اظهار نظر کرده اید به مشکلات بقیه ملی پوشان هم ورود کنید.آنهایی که با هزار و یک امید در اردو بوده اند اما دیگر نیستند.آنهایی که باید به مسابقات مختلف اعزام می شدند اما نشدند.یک سوال بپرسم؟ آن موقع ها نمی شد این مشکلات را با گفت و گو حل کرد؟اصلا ای کاش همه چیز با گفت و گو حل می شد مثل جلسات کمیته فنی،مثل استفاده کردن از قهرمانان در بدنه فدراسیون و تیم های مختلف ملی،مثل کنار نگذاشتن سرمایه های ملی و مثل خیلی از انتخاب هایی که هنوز هم به آنها نقد وارد است.
گفت و گو خوب است،چه خوب است قبل از گرفتن همه تصمیمات مهم و سرنوشت ساز همیشه گفت و گو کنیم....

 

 
این متن در خبر آنلاین منتشر شده و انتشار آن در حالا زندگی به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست.