کاش برای شادی محتاج کنسرت ابی نباشیم

کاش برای شادی محتاج کنسرت ابی نباشیم کاش برای شادی محتاج کنسرت ابی نباشیم

پس از سکته‌ی یکی دو ساله‌ای که در کار دنیا افتاد، حالا همه چیز به روال قبل کرونا برمی‌گردد، مقدمه را طولانی نمی‌کنم، این روزها کنسرت‌ها دوباره برقرار شده و انصافا دیدن همخوانی‌های چندهزار نفری حس بدی به آدم نمی‌دهد

برترین‌ها: پس از سکته‌ی یکی دو ساله‌ای که در کار دنیا افتاد، حالا همه چیز به روال قبل کرونا برمی‌گردد، مقدمه را طولانی نمی‌کنم، این روزها کنسرت‌ها دوباره برقرار شده و انصافا دیدن همخوانی‌های چندهزار نفری حس بدی به آدم نمی‌دهد، در اطراف ایران هم خوانندگان مشهور پاپ فارسی مطابق تمام ادوار گذشته از فرصت نزدیکی به ایران استفاده کرده‌اند و چپ و راست کنسرت برگزار می‌کنند و استقبال هم خیلی قابل توجه هست یعنی علی‌رغم خطر حالا دیگر نسبی کرونا، ملت هجوم می‌آورند و سالن‌های کنسرت از «سیاوش» تا حتی «کامران و هومن» را پر می‌کنند.

در بیست روز گذشته به حواشی کنسرت‌ها خیلی پرداخته شده از جنبه‌های مختلف:

برخی به رفتار دوگانه‌‌ی بعضی از مردم پرداخته‌اند، آن‌ها در واقع به استانداردهای متناقض آن‌هایی اشاره می‌کنند که حضور در عزاداری را خطرناک می‌دانند و حضور در کنسرت را نه، بحث میان دو گروه، تا ابد می‌تواند ادامه پیدا کند، از آن دوقطبی‌های بی‌فایده و مسموم که در دوسر بعضا و گاها کمبود عقلانیت دیده می‌شود!

برخی اما به سواستفاده برنامه‌گذارها اشاره داشته‌اند و با قیاس قیمت بلیت کنسرت‌ها و قیاسش با خوانندگان طراز اول جهان، این مارکت را غیرمنصفانه و سودجویانه قلمداد کرده‌اند، قیمت‌ها البته در آشفته‌بازارهای سیاه البته که هوش از سر می‌برد
برخی دیگر اما به کیفیت اجرا نقد داشته‌اند، اجراهایی که عموما فالش و بی‌قاعده و حتی بعضا علیه اصول ابتدایی یک اجرای زنده موسیقی‌ست، در مورد آخر «ابی» و اجرای ضعیفش که خیلی نقدها را به طرف او‌ روانه کرده. برخی از فعالان شبکه‌های اجتماعی حتی به همسر و فرزند خواننده مزبور نقد داشته‌اند و آن‌ها را عامل عملکرد ضعیف «ابی» می‌دانند!

اما شاید بارزترین بخش ماجرا مساله‌ی نیاز به شادی هست، آن که این قیمت بلیت را می‌پذیرد، ریسک کرونا را تحمل می‌کند، به زوال افتاده‌ترین شکل خواننده محبوبش را به چشم می‌کشد در واقع همانی‌ست که محتاج «شادی» هست و یافت نمی‌کند، او فالش و فاصله‌گذاری و فریب را با هم می‌پذیرد تا ساعاتی بخندد و کار جهان را همه کنار بگذارد، باور کنید که کمی سعه صدر می‌تواند همین تهران و شیراز و جای جای ایران را جغرافیای شادی کند، آن وقت اصلا چه اهمیتی دارد که مهشید کیست و پسر ابی چه می‌کند.

کاربری نوشت: دیگه حداقل کنسرت ابی رو از لیست آرزوهاتون خارج کنین

دیگری نوشت: مهشید برنامه‌ی سه وعده غذا در مقابل کنسرت رو تو خونه برای ابی اجرا کرده وگرنه پیرمرد با این وضعیت جسمانی چرا باید کنسرت برگزار کنه

دیگری نوشت: حالا این کنسرت ابی بلیتش چقدر بوده که تو پاچتون کردن؟

کاربر دیگر نوشت: ۶ تا کنسرت از #پینک_فلوید رفتم گرونترین بلیط معمولیش ۵۰ دلار بود این اولیش بود ۳۰ دلار تو کپنهاک
چجوری واسه کنسرت ابی ۲۰۰ - ۳۰۰ دلار میدین؟

کاربر دیگر در این باره نوشت: کنسرت ابی نشون میده هنر به موقع ول کردن خیلی مهمه به موقع ول کنید آقا

دیگری نوشت: اینهمه آرتیست جوون خفن ایرانی تو زیرزمین دارن میپوسن بعد شما برین کنسرت ابی و ... خدایی ینی ما آرتیست لایو خون جوون بهتر از اینا نداریم؟ مدیر برنامه های بی انصاف

دیگری نوشت: هشتک helpiran و sosiran اتون رو باور کنیم یا کنسرت ابی رفتنتون رو؟!فرق هست میان شعور و بیشعوری

دیگری نوشت: ظاهراً این دنیا دیگه بهمون یه کنسرت ابی بدهکار نیست!